2 Ekim 2007 Salı

Vazgecilmezimsin

Sonsuzluğa yakın limanlara demir attı gönül
En büyük kalp acısıyla, aşk sancısını tatmaya yakın.
Ne bir dost ne bir yakın; yalnızım…

Buraya kadarmış yol bitti,
En Güzel hatıralar bile çekip gitti,
Ne arayan var ne ne soran vardı şimdi
İnceden bir sızı bir acı;
Medet umduğum ilaca bakın: “acı”

Ve demir attım şimdi yalnızlığın limanına
Ansızın geldi o duraksama,
Zaman ayrılık değildi oysa; ayrıldık…
Gemi rotasını şaşırmış, çılgın
Elim kolum bana asi bana hırçın,
Çehre yamulmuş, vücut darmadağın…
İşte dedim işte sen buraya kadardın.
Liman daha da ıssızlşatı ansızın.
Miladım dedim, kayboluşum, kansızım
Elimde kalan bana yadigar kalp sızım.
Zordu ayrılık, zordu acı, zor olduğu kadar da gitmeliydi ansızın
İmdat… Yardıma,
Muhtacım
Sanadır ihtiyacım…
İnan sensiz yalnızım
Nasıl bilirsen bir ama senden sonra ben aşksızım..


ALi ORHAN

Hiç yorum yok: